WV Avanti | Alphen aan den Rijn | www.wvavanti.nl

WV Avanti

090913België

Een berichtje - met foto - voor op de website?
mail:
website@wvavanti.nl

Laatst bijgewerkt op:
08 September 2010, 08:22:20

13 september 2009: Nieuwelingen On Tour in België

Ronde van St. Lenaarts in België

Koersen bij onze zuiderburen is iets wat door veel Nederlandse renners gedaan wordt en in het verleden ook door Avanti. Wij wilden daar niet bij achterblijven en daar ook eens van de Belgische sfeer proeven. Na enig speurwerk op internet kwamen we bij deze wedstrijd terecht, ook omdat het dit jaar niet gelukt was om mee te doen aan een klassieker leek dit een aardig alternatief: je fietst op de openbare weg, die tijdelijk, tot de renners gepasseerd zijn, afgezet wordt op een mooi parcours zonder veel bochten.

Na het papierwerk geregeld te hebben was het dan zover. Inderdaad, papierwerk, want rijden in het buitenland mag niet zomaar.
Eerst moet je toestemming vragen aan de KNWU consul van je eigen district in Nederland.
Per e-mail is dat tegenwoordig heel snel geregeld, je ontvangt vrij snel een mooie brief in PDF-formaat terug, waarop staat dat je in het buitenland mag fietsen, met uitzondering van de data dat er een wedstrijd is in je eigen district.
Dan moet je nog een kalenderkaart aanvragen bij de Vlaamse Bond. Jeugdige Belgische renners mogen maar een bepaald aantal wedstrijden per seizoen en per week rijden. Om dit bij te houden krijgen zij een soort sportpas waar alle wedstrijden in afgetekend worden en is er voor buitenlandse renners een alternatief in de vorm van een Kalenderkaart. Ook dit was per email vrij snel voor elkaar.

Zondagmorgen om 10.30 uur vertrokken we dan ook per auto naar het zonnige zuiden.
We, dat waren Antoon, Lex en supporter Thijs en ondergetekende.
Ruim op tijd kwamen we aan bij de feesttent waar de inschrijving was. Toen bleek dat je nog een Belgische pas nodig had om mee te kunnen doen. Voor eenmalig 5 euro krijg je een pas met een barcode erop. Deze wordt bij het inschrijven gescand.
Men werkt hier vaak zonder voorinschrijving en op deze moderne manier kan de organisatie heel snel alle gegevens verwerken.
Het programmaboekje (één A4-tje) is 2 minuten na de start al te koop voor 1 euro, vers van de pers met de namen van alle deelnemers erin, daar kunnen ze bij ons nog wat van leren.
Voor 8 euro krijg je je rugnummer en een kaderplaatje. Als je dit na afloop weer inlevert krijg je 5 euro terug.
Toevallig had ik nog wat tie-raps in de auto om de plaatjes te bevestigen, handiger is natuurlijk een speciaal beugeltje op je zadelpen, hiervoor kun je ook een klemmetje van je led achterlicht gebruiken zag ik later op internet. Ook speldjes voor je rugnummer zijn niet standaard, gelukkig had iemand anders van de organistatie ze wel.

Na een kleine fiets-controle door onszelf, banden hard? verzet in orde ?(Nieuwelingen mogen een maximaal verzet van 6,94 m hebben i.p.v. de 7,01 m die bij ons is toegestaan, maar als je 52x16 hebt klopt dit altijd).
Toen hadden de jongens ook nog tijd om in te rijden. Dat gebeurde door gewoon zomaar op de weg wat heen en weer te fietsen. Er was schijnbaar niemand die de moeite nam om het parcours te verkennen, zodat Lex en Antoon daar achter aan konden rijden, dus dat zou nog een verassing blijven.
Ondertussen had de speaker zich geïnstalleerd onder de partytent (wat nou jurybus?) en schalde de muziek over het finish gedeelte, terwijl er nog steeds auto's over het parcours reden, gelukkig alleen nog maar in de richting waarin de renners ook zouden gaan, er was inmiddels éénrichtingsverkeer ingesteld.

Thijs en ik hadden ons inmiddels met stoelen en reserve wielen langs de dranghekken opgesteld.
Vlak voor de start werd de finishstraat dan helemaal afgesloten voor auto's. Na een korte inleiding door de speakers werd er gestart. Er leek weinig wind te staan, maar langs de finish stonden echter veel bomen.
Lex was goed weg, de gang zat er gelijk goed in en er wordt hoorbaar flink geschakeld. Antoon zat direct al aan de achterzijde van het 46 man en 1 vrouw (met eigen fanclub) tellende peloton.

Wij besloten maar weer de stoelen en reserve wielen terug te brengen naar de auto en het 5 km lange parcours per voet te verkennen. Op zo'n lange omloop wordt er toch geen ronde vergoeding gegeven dus als je lek bent ben je gezien en heeft het wisselen van een wiel niet zoveel zin, tenzij je de koers toch persé uit wilt rijden.
Na 15 minuten was het peloton twee keer gepasseerd, dat betekende, zoals verwacht een gemiddelde van 40 km/u. Lex zat er nog goed bij, Antoon had zijn vaste stek achteraan nog niet verlaten. Ondertussen waren er toch drie man gelost en zagen we steeds verschillende jongens op kop doorkomen. Ook zagen we dat het een mooi rondje was, lange rechte stukken en slechts vier bochten, een viaduct en een rotonde.

Vlak voor het viaduct , in het zesde rondje zagen we Lex net lossen uit een groep van vier achtervolgers van de kopgroep. Hij was dus goed bezig en wist even uit de klauwen van het peloton te ontsnappen, maar het had hem toch even te veel gekost dus besloot hij zich af te laten zakken, zo verklaarde hij later.
Een paar ronden later was er nog steeds de kopgroep van vier man en was ook de rest van Lex zijn groepje weer terug bij het peloton. Het was goed te zien dat er soms hard gereden werd, vooral het viaduct af voor de wind.

Inmiddels waren we weer teruggekeerd bij de finish en waren er nog twee ronden te gaan. Lex kwam in het één na laatste rondje op de kop van het peloton door en Antoon zat er ook nog steeds bij.
Dan de bel voor de laatste ronde ........

Na een minuut of 7 waren de jongens weer de laatste bocht door. Heel in de verte zag ik iets roods en geels vooraan zitten ............ was het Lex, was het Antoon? Het was niet te zien. Maar hoe dichter het peloton de streep naderde hoe minder geel en rood we zagen.
Het werd een massa-sprint. Lex en Antoon zagen we als één van de laatsten over de streep gaan.
Hoe kon dit nu vroegen we ons af. De jongens keerden al gauw weer terug naar de finish. Uit hun verhaal bleek dat het alles of niets was en besloten zowel Lex als Antoon vrij vroeg de sprint in te gaan. Helaas te vroeg, terwijl Lex toch een gaatje had van zo'n 30 meter samen met een andere Nederlander. Toen hadden ze echter nog zo'n 400 meter te gaan en dat was een beetje te veel van het goede. Al met al toch een goede wedstrijd gereden, ook Antoon die gisteren in Breda ook al aan een omnium had meegedaan.

Na het inleveren van de rugnummers en het omzetten van het statiegeld van de rugnummers in Belgische frites keken we onze ogen uit naar de Belgen die zich net zo soigneerden als Tom Boonen na afloop van een wedstrijd. Teiltje water en een washand en dan je zelf lekker (laten) wassen. Bij gebrek aan kleedkamers is dat heus zo gek nog niet.
Tegen 4 uur gingen we snel huiswaarts om nog net te kunnen zien hoe Robert Gesink bijna dezelfde fout maakte als onze jongens. Alleen was het bij hem geen sprint, maar een flinke versnelling om Valverde af te troeven in de Ronde van Spanje. Helaas duurde het voor hem ook net wat te lang en wist Valverde terug te komen.
Al met al waren de jongens en ook Thijs en ik weer een ervaring rijker en vonden ze het wel voor herhaling vatbaar, dus u hoort nog meer van onze Tournee.

Marcel Bon