WV Avanti | Alphen aan den Rijn | www.wvavanti.nl

WV Avanti

100529Bartje

Een berichtje - met foto - voor op de website?
mail:
website@wvavanti.nl

Laatst bijgewerkt op:
08 September 2010, 08:22:20

29 mei:

Omloop door het land van Bartje voor nieuwelingen en junioren

Zaterdagochtend vertrokken we om 6.00 (!) uur vanuit Alphen nadat Luck van Swift zich bij ons gevoegd had die dus nog eerder was vertrokken.
Dik twee uur later arriveerden we in Assen waar we, ondanks dat we 1,5 uur voor de start arriveerden, lang niet de eersten waren. Na de gebruikelijke voorbereidingen stonden Twan, Thijs en Luck aardig vooraan in het startvak.

Iets voor 9.30 uur klonk ietwat onverwacht het startsein waarna dik 125 renners vertrokken voor een rit door het mooie Drentse land van Bartje.
Van dat mooie hadden de jongens weinig gezien, ze moesten zich volop concentreren op de weg die niet altijd even goed en vaak ook smal was. Ook waren er twee echte "Drentse keien" stroken in het parcours te vinden. Ik besloot de eerste op te zoeken, nadat ik bij Eext het peloton ook al langs had zien komen.
Hier miste ik Luck, misschien had ik het niet goed gezien. Twan zat redelijk voorin en Thijs bijna achteraan. Vlakbij Buinen vond ik de eerste keien strook, geen kasseien maar een landweggetje, gedeeltelijk door het bos geplaveid met keien, een soort grote grint stenen.

Het rennersveld werd voorafgegaan door een kopgroep van vier. Een minuut later volgde het al gedeeltelijk ingekorte peloton. Als één lang lint reden de jongens over de keien. Op een filmpje is te zien dat hier al grote gaten werden geslagen. Ook Thijs overkwam dit.
Na de strook wist hij met Michiel Blauw toch nog naar een groep voor hen te rijden. Op naar de (gelukkig voor de jongens) laatste keien strook door een bos onder Gieten. In Buinen echter kwam ik nog twee afgehaakte renners tegen.
De jongens hadden geen telefoon en/of kaartje bij zich dus besloot ik ze maar mee te nemen richting de finish. Zij waren gelost door een valpartij en moesten de wedstrijd staken.
In de praktijk blijkt dat geloste renners uiteindelijk toch wel weer de weg terug vinden, maar ik vond het toch wat sneu om ze te laten staan. (Tip: neem in ieder geval je telefoon mee, je weet maar nooit).

Na een tijdje gewacht te hebben bij de tweede keien strook kwam er een kopgroep door met hele ander renners dan eerst. Nu bleek dat de vermoeidheid toch wel had toegeslagen in het peloton en lag het hele deelnemersveld uit elkaar.
Twan zat netjes in het eerste peloton achter de verschillende losse groepjes.
Weer een poosje later kwam het laatste groepje door met Thijs aan het elastiek. Ze zaten er in ieder geval nog bij.

Benieuwd waar Luck uit zou hangen ging ik richting finish. Een kilometer voor de streep werd het verkeer echter al tegengehouden en een andere weg wist ik zo gauw niet. Op een grote kruising zagen we weer verschillende groepen langs komen. In de eerste de broertjes Goeree en Jelle Wolsink, de latere winnaar en nummers 2 en 3. Twan zat nog steeds in het peloton en kon nog sprinten voor een plek bij de eerste 30.
In het tweede peloton miste ik echter Thijs. Hij moest ca 10 km voor het eind toch nog afhaken nadat hij op het kantje gezet bij een stukje tegenwind en de berm was ingereden en de jongens voor hem weer de nodige gaatjes lieten vallen wist hij niet meer aan te pikken. Twan eindigde zo als enige uitrijder van ons team op een 35e plek van de 67 gefinishten. Luck stond gelukkig weer bij de finish te wachten en had volgens eigen zeggen na ongeveer 50 kilometer af moeten haken.

Bij de permanence aangekomen was Bert Klein van Swift al gearriveerd met Erik Teichert en onze Lex Ligtenberg.
Van Bert, die zelf een ervaren renner is, kregen ze nog de nodige tips mee. Hij leerde ze onder andere hoe het beste je rugnummer op te spelden (bovenkant net onder het randje van je zakken, ook een speld aan de zijkanten en onderkant los laten zitten) en probeer al voor de start een bidon water leeg te drinken).

Wij besloten gezamelijk de junioren koers te volgen. Dus na een tijdje troffen we elkaar bij een benzinepomp nadat we net bij de eerste keienstrook hadden gestaan. Erik was eerder al afgehaakt vertelde hij later. Nadat hij eerst moest lossen en toch weer terug wist te komen bij het peloton moest hij uiteindelijk door de hoge snelheid de groep toch laten gaan. Terwijl ze het peloton nog in zicht hadden werden ze echter uit de koers gehaald door de bezemwagen.

Op die eerste kasseienstrook misten we echter ook Lex, die er eerder in Eext op ca 60 km nog wel bij zat volgens Bert.
Daarna dus maar weer terug richting Assen, na onderweg nog één keer het koersverloop bekeken te hebben. Hier bleek dat er na 100 km nog hooguit een 50 renners over waren gebleven.

Bij de finish troffen we gelukkig Erik, die via een autoweg met nog een paar jongens inderdaad ook weer de weg terug had weten te vinden. Ook Lex stond daar, hij kreeg problemen met zijn achterwiel, kreeg een nieuwe, maar wist niet meer bij het peloton aan te haken. Later bleek dat hij een gebroken spaak had en een flinke slag in zijn wiel.
Als het wisselen van het wiel een beetje sneller was gegaan had hij wellicht nog bij het peloton kunnen komen, want het groepje waar hij bij reed was ook terug gekomen zei hij.

Al met al bleek deze koers dus al een stuk minder eenvoudig dan de vorige klassiekers. Mede doordat er iets meer wind stond en de wegen wat slechter waren. Met zijn allen gingen we richting Leiden/Alphen na onderweg nog een pizza gegeten te hebben bij Harderwijk.

Marcel

Een filmpje van deze wedstrijd op: http://www.videowielrennen.magix.net