Jos Geelhoed Memorial

In Algemeen, Amateurs/Sportklasse, Elite/Beloften, Nieuwelingen/Junioren by wvavanti

Het is kwart over vier in de ochtend als op 15 centimeter van mijn hoofd de wekker begint te rinkelen. Ik word wakker. “Kwart over vier, waarom was dit ook al weer een goed idee?” Het chagrijnige gevoel trekt al snel weg als ik de trap afloop en uit het raam kijk.
Buiten wordt het langzaam lichter en als ik goed luister hoor ik ook de vogels al zingen en de kikkers kwaken. De ochtend heeft iets magisch. Na een stapeltje witte boterhammen te hebben gegeten begin het chaotische ritueel van aankleden en spullen pakken. “Waar heb ik mijn pompje gelaten en moet ik gelletjes meenemen?”

 

Als ik uiteindelijk toch alles gevonden heb moet ik nog snel even mijn banden oppompen, 5 minuutjes achter op schema, ik moet doorfietsen. Als ik het terrein van Avanti opdraai hangen de rekken vol met fietsen. Er zijn meer mensen vroeg opgestaan voor misschien wel de leukste wedstrijddiegeenwedstrijdis:

de Jos Geelhoed Memorial.

 

In het clubhuis worden de laatste restjes slaap uit de ogen geveegd en iedereen is goed scherp als Mark de route en gevaarlijke punten doorloopt en ons erop wijst dat veiligheid het allerbelangrijkste is vanochtend.

 

Om stipt zes uur rijden we met ongeveer 35 renners richting de Kortsteekterweg van waar we geneutraliseerd vertrekken. Onder de Avanti-renners worden tijdens deze zeven kilometer vooral plannen gesmeed hoe we het behoorlijk grote BeachBoy blok kapot kunnen rijden, conclusie: dat zal best lastig worden. Aan de Kortsteekterweg staan we nog even stil alvorens we geneutraliseerd richting Achttienkavels rijden. Dit oponthoud is voor mij een mooie kans om de blaas nog even snel te legen, je weet immers nooit of dé demarrage plaats zal vinden op het dijkje in Zevenhoven en of wattage/kilo dan doorslaggevend is.

 

Tijdens de neutralisatie beginnen de eerste zenuwen op te komen en zodra de vlag van de voorrijauto naar beneden gaat is het koers. Ondanks het gebrek aan wind wordt er toch geprobeerd een waaier te vormen en vooral de BeachBoys zijn in de eerste kilometers heel actief. Demarrages volgen elkaar in hoog tempo op maar niemand kan zo vroeg in de wedstrijd echt het verschil maken. Zelfs mijn geloosde gewicht blijkt niet genoeg verschil te maken om in Zevenhoven al een kopgroep te vormen. Aanvalspogingen blijven komen en de aangetrokken wind zorgt voor een gemiddelde dat na het eerste uur de 42km/u benadert. De wind zorgt ook voor verschillende pogingen om het peloton op de kant te zetten maar niemand laat zich echt verrassen.

 

De onderlinge competitie tussen de Beachboys en Avanti is groot, zodra er iemand van Avanti demarreert springen de BeachBoys op het wiel en een kopgroep zonder renner van de BeachBoys is ook geen lang leven beschoren. Zo rijden we gruppo compatto een onwijs mooi rondje door het Groene Hart, verschillende motards en auto’s zetten korte tijd kruispunten af om het peloton veilige doortocht te garanderen.

Ik begin me intussen een beetje druk te maken, we hebben nog ongeveer 20 kilometer voor de wielen en met mijn strijkijzersprint ga ik de rappe mannen uit het peloton zoals Daan Kool, Rob van Dullemen of BeachBoy Richard Nell niet kloppen. De enige manier waarop ik vandaag toch zou kunnen winnen is door in de slotfase toch nog te ontsnappen. Als we terug op de Achttienkavels richting Nieuwkoop rijden ontstaan er door het hoge tempo wat scheurtjes in het peloton.

 

Ik kan net op tijd naar voren rijden en zo vormt zich uiteindelijk toch een kopgroepje, ideaal scenario. Met Elian Lagendijk, Douwe Boonstra, Chris Cappel en Edwin Hagers hebben we op de Ziendeweg een gaatje van ongeveer tien seconden dat langzaam groter wordt. Als we elf kilometer voor de finish rechtsaf slaan om over het bruggetje de Achtermiddenweg op te rijden breekt bij Edwin, die op dat moment op kop rijdt, de ketting en hij schuift onderuit tegen de spijlen van de brug. Edwin blijft gelukkig bij bewustzijn maar moet met de wond op zijn been toch langs het ziekenhuis.

 

Met een man minder in de kopgroep is het aanpoten geblazen, het peloton zit ons nog altijd op de hielen en veel groter dan 25 seconden wordt de voorsprong nooit. Als we de finish op de Treinweg passeren klinkt de bel voor nog een laatste ‘rondje Treinweg’ (spreekwoordelijk dan, ik heb geen bel gehoord en Norbert zeker niet 😉 ). Ik ben nog altijd niet zeker dat ik kan winnen en begin op zes kilometer voor het einde al wat te pokeren, gaatje laten vallen, kort beurtje op kop, alles om zo fris mogelijk aan het sprintje te beginnen. Ik durf in het laatste rondje niet meer te demarreren, bang om door te tegenwind zo weer teruggeblazen te worden in het groepje. Met vier man draaien we voor de laatste keer de Treinweg op, de meewind die we hebben zorgt voor een lange sprint waarin Elian als eerste aangaat.

 

Elian heeft als tweedejaars nieuweling een ontzettend sterke koers gereden en het is heel knap dat hij meezit in de kopgroep. Door de meewind lag de snelheid hoog en met zijn maximale verzet van 16 tandjes achter kon Elian moeilijk doorversnellen. Als Elian het sprintje begint kunnen Chris en ik nog net over hem heen komen en win ik voor het tweede jaar op rij de Jos Geelhoed Memorial. In het peloton dat tijdens de laatst ronde nog heel dichtbij de kopgroep komt win Richard Nell het sprintje voor Rob van Dullemen.

 

Als iedereen gefinisht is rijdt Norbert nog ergens op de Treinweg voor een tweede rondje (koersen is de beste training denk ik). Op eigen gelegenheid rijdt vervolgens iedereen terug richting het parcours van Avanti waar ondertussen een lekker ontbijtje is klaargezet. Terwijl iedereen wat eet en drinkt wordt de prijsuitreiking gedaan.

 

We kunnen terugkijken op een mooie editie van de Jos Geelhoed Memorial en als deelnemers kunnen we alleen maar heel dankbaar zijn voor alle tijd en moeite die de organisatie en de vrijwilligers hebben besteed aan dit mooie evenement.

 

Aron Bosman

 

Uitslag Jos Geelhoed Memorial 2018.

A-categorie:

  1. Aron Bosman
  2. Chris Cappel
  3. Douwe Boonstra

 

B-categorie:

  1. Elian Lagendijk
  2. Sietse Kool
  3. Frans Adegeest

Foto’s Ronald de Rooij, klik hier

Filmpje Arjan de Graaf: